Gewoon? Wat is gewoon?
Het leven herpakt zich weer. Maar wat is gewoon? We schrijven de laatste week van november, nog een paar dagen en dan begint december. Alweer. Alweer die maand waarin drie jaar geleden mijn leven op de kop stond. Die maand die nooit meer dezelfde zal worden. Die maand waarin ik de eerste twee, nu zelfs twee en een halve week vrij neem. Gewoon omdat ik niet achter de laptop wil zitten staren en dan niets doen en wel geld verdienen. Daarom verlof.
Wat ik precies ga doen is nog een vraagteken. Waarschijnlijk wel wat aan het opruimen, en wat haken. Maar ook herdenken, op 13 december, in een wat kleinere kring. En dan zoek ik op 15 december nog een bezigheid die niet te veel energie kost. Maar daar ben ik nog niet over uit.
Overigens is dit niet mijn enige blog. Van vakanties maak ik meestal een blog op Polarsteps en Pindat. Verder heb ik een blog bijgehouden (nu wat minder trouw) over mezelf en dan met name vanaf 15 december 2022. Voor wie dit wil lezen, het staat op https://mijn-blog.maritbuizer.nl/. Schrik niet, het is heel persoonlijk en soms echt verdrietig. Maar ook hierin merk je al echt dat ik zoveel sterker ben geworden in de afgelopen jaren.
Dit merkte ik ook afgelopen zaterdag en in het ouderweekend. Als je dan meemaakt dat ouders nog in de beginfase zitten dan moet ik echt bedenken dat ik er ook zo bij heb gezeten.
Zaterdag kwam ik terug met de trein en wilde mijn fiets pakken uit de stalling. De fiets stond vast aan een paal, maar was enigszins verplaatst. Bij het fietsen merkte ik dat er iets aanliep, maar het was donker.
De maandag bij daglicht zag ik dat van het achterspatbord een stangetje los zat. Provisorisch vastgezet, want op maandag is mijn fietsenmaker gesloten.
Vandaag, dinsdag 25 november, fietste ik naar het station en vroeg hem de fiets te repareren, dat gebeurde snel. Vervolgens vroeg ik hem ook of hij mijn fietshelm eens na kon kijken, hij zit nog steeds niet prettig.
Hij stond voor me en lachte wat, dat wilde hij wel. Sowieso had ik de helm verkeerd op, die moet veel meer naar voren. Hij heeft hem direct versteld, en inderdaad, nu zit de helm veel beter.
Vanavond nog een avondje vrij, dan een paar avonden programma. Leuke maar ook zakelijke afspraken. Ik zal waarschijnlijk van het weekend weer verder schrijven.
Na mijn voorgaande bericht heb ik wel weer fijne dingen meegemaakt.
Zoals al aangegeven had ik een aantal avonden achter elkaar programma. Na een drukke werkdag mocht ik 's avonds de PowerPoint presenteren op de Gemeente avond van onze Kerk. Het thema was Communicatie, nou we weten allemaal hoe belangrijk communicatie is. Ook hiervoor ben ik lid van een Taakgroep, we gaan eerst eens uitzoeken welk pakket voor onze Kerk geschikt is, bijvoorbeeld Office 365. Een totaalpakket waar elke werkgroep en geleding een stukje toebedeeld krijgt voor hun gegevens, documenten en contactopties.
Op de donderdag weer lekker volksdansen, in de middag naar de "borstenbus", afwachten op de uitslag. En 's avonds was dan de vergadering van bovengenoemde taakgroep bij mij. Een uurtje flink brainstormen, en nu verder uitwerken.
De vrijdag bracht de laatste werkdag, die druk was (want alles zoveel mogelijk afhandelen) maar wel gezellig met collega Matthanja. We sloten de dag af met een wijntje, en speciaal daarvoor was ik met de trein gekomen. Zij bracht me na werktijd naar het station waar ik net op tijd de trein in kon springen, zodat ik om zes uur weer thuis was. En de avond was ik vrij, dus dat was lekker. (Heerlijk een kerstfilm gekeken)
Op zaterdag heb ik eerst boodschappen gedaan, op de één of andere manier had ik mijn hoofd niet meegenomen. Ik moest nog een keer extra de winkel in omdat ik van alles was vergeten. Handig (not).
Maar uiteindelijk had ik alles in huis wat ik nodig had.
In de middag ben ik op tijd naar het centrum gegaan, eerst bij de Hema mijn bestelling opgehaald (wat sokken die twee voor de prijs van één waren en waxinelichtjes) en daarna richting de kerk.
Ik was veel te vroeg, want er was een concert van de COV (Christelijke Oratorium Vereniging) , de Messiah van Händel. Maar het is ongeplaceerd dus je moet er op tijd bij zijn wil je een goede plaats hebben. Maar het is gelukt, we (twee volksdansvriendinnen en ik zaten op de vierde rij. Daar konden we het gped zien en horen. En wat was het prachtig, duurde wel lang (ruim drie uur), maar het was de moeite en de tijd waard.
Ik was dus pas tegen half zeven weer thuis, dus snel eten, want 's avonds weer bezoek. Gezellig, Jannie kwam op fietse, en we hebben weer een heerlijke avond gepraat, geknabbeld en een wijntje gedronken. Wij hebben altijd wel wat te bepraten, dat stopt volgens mij nooit.
Ik vier al een paar jaar Kerst bij hen, dus ik vroeg zo langs mijn neus: Wat doen jullie dit jaar met Kerst met Marit? Ze moest lachen, diezelfde vraag had hun dochter die ochtend ook gesteld ... Maar niet omdat ze mij niet wil zien hoor, juist om aan te geven dat ik ook welkom ben, dat zij dat zelfs gezellig vindt. Dus, ik mag er nog even over nadenken, maar ik vind het zelf ook gezellig hen weer te zien en te spreken. Het zal wel een ja worden ..
Zondags naar de Kerk, een inspirerende dienst met medewerking, of beter georganiseerd door PopUp, een band uit Emmeloord. Zij hebben een dienst voor jong en oud, die voor iedereen interessant en inspirerend kan zijn. Fijn!
En dan 's avonds werd ik gebeld door één van de organisatoren van het ouderweekend, die wilde nog even weten hoe ik alles had ervaren. Ze bellen iedereen op, en dat is wel goed, want zo krijg je boven water of er toch iets anders moet of iets niet moet worden gedaan.
Goed om dit zo te evalueren dus.