Maandag 26 januari
Het was gezellig gisteren bij Wilma en Nico, niet te laat gemaakt.
Helaas werd ik vandaag wel wakker met oorpijn, niet fijn.
Want vandaag is de afspraak bij Bergman Kliniek Hoogeveen. Staar, en dan een operatie? Hopelijk wel, want dat wazig zien is echt vervelend.
Jannie was even voor half tien bij me, dus vertrokken we met de mee te nemen attributen: identiteitsbewijs, zonnebril, mijn eigen bril en een chauffeur. Nou ja, die laatste ging gelukkig vanzelf mee, zij reed (Jannie).
We konden het gemakkelijk vinden, aanmelden verliep vlot en netjes op tijd was ik ook aan de beurt. Eerst een paar metingen, daarna druppels in de ogen en dan wachten tot ik bij de volgende terecht kon.
Ook dat duurde niet al te gek lang, weer onderzoeken en leestesten.
De uitkomst was echter verrassend, ik heb geen staar maar juist hele goede ogen. Maar ik heb meibomitis. Dat houdt in dat de talgkliertjes in de oogleden, die eigenlijk bij elke knippering een soort olie afscheiden waardoor het traanvocht niet uitdroogt maar wordt afgedekt, niet (goed) werken. Het is niet behandelbaar maar wel te verminderen. Dit door twee keer per dag tien minuten met een warmte compres de ogen af te dekken en daarna zacht de oogleden masseren zodat de olie wel verspreid wordt. Dit zal de rest van mijn leven nodig zijn. Het is niet anders. Dus maar direct een oogcompres besteld dat oplaadbaar is via USB. Verder een computerbril gaan gebruiken bij het werk.
Maar in de middag veel geslapen, want mijn ogen blijven altijd lang wazig door de druppels, en uiteindelijk ook koor afgezegd. En ook weer op tijd naar bed, morgen weer werken.
Dinsdag 27 januari
Vandaag zou Anneke (onze moeder) 90 jaar zijn geworden. Helaas mocht zij dat niet meemaken, al sinds augustus 2019 is ze er niet meer. Maar ook goed, ze heeft corona en Puks overlijden niet meegemaakt.
Een gewone thuiswerkdag vandaag, ik had niet zo veel zin in kantoor, nog wat moe van gisteren. Wel goed geslapen, maar dat de ogen wat te verduren hebben gehad merkte ik wel.
Meteen ook de teamleider gevraagd of er een optie is dat het werk de computerbril (deels) vergoed, dat gaat hij navragen. Ik ben benieuwd.
Verder was deze dag saai, weinig bijzonders. Heb wel lekker voor mezelf gekookt, zie foto. Een snelle stamppot, die is erg lekker.
Het eerst bestelde oogcompres is gearriveerd, maar die gaat retour. Dan zit ik altijd aan een kabel vast, wil toch iets meer luxe ...... Dus een andere besteld, die komt morgen al.
Woensdag 28 januari
Werken, werken en oh ja, werken. Soms heb ik er even geen zin in, maar gelukkig gaat dat altijd snel over.
Voor vanavond staat er wel weer gezelligheid op het programma.
Ook het opnieuw bestelde compres voldoet niet, in de beschrijving stond draadloos, maar niets was minder waar. Ze houden me wel bezig zo, drie maal is scheepsrecht dan maar.
Onze zwangere dames groep, die al bijna 39 jaar bestaat (van zoon Herman) heeft weer bijeenkomst. We mogen naar Ineke in Steenwijkerwold. Ik wil echter met de oorpijn die alleen maar heftiger wordt niet fietsen, dus we gaan met mijn auto. Goed besluit, want het sneeuwt de hele avond en een groot deel van de nacht.
De avond is als vanouds gezellig, lief en leed wordt gedeeld, wij hebben altijd wat te praten. Het is ook vrijwel nooit vroeg als we afscheid nemen en dan over twee maanden weer hebben we ook weer veel te vertellen. Ook hebben we weer een afspraak staan in juni voor een dagje fietsen, ook een jaarlijks terugkerend dagje uit.
De oorpijn neemt in de loop van de nacht wat af, maar ik nog altijd onderdrukken met paracetamol en oordruppels.
Donderdag 29 januari
Sneeuw, dat betekend gladde wegen en de vraag of volksdansen door kan gaan.
Maar de oorpijn is weer heviger en zelfs lopen doet al zeer. Dan is dansen geen pretje, dus ik meld me af.
Achteraf zijn ze met zeven dames, en dat is inclusief de dansleidster. Ziekte, weersomstandigheden en misschien ook leuke andere activiteiten!
Gaf mij wel voldoende tijd om de liturgie en de PowerPoint voor aanstaande zondag te maken. Dat is altijd een beste klus. Ook hebben we een Mentimeter klaarstaan voor zondag, die moet gepresenteerd worden. Het gaat over de watersnoodramp van februari 1953, en het is een ZWO dienst (Zending, Werelddiaconaat en Ontwikkelingswerk).
Alles is op tijd af, dus kan ik de middag even weer wat opruimen, weer wat garen in bakken doen en de telefoonboom van de volksdansgroep maken (in Excel, altijd een leuke klus).
Eind van de middag komt Alie, een diaken, onverwacht aanwaaien. Ze zullen wel denken, binnenhalen die vis bij de diaconie! Ze hebben gelijk, maar ik heb wel een wat beter beeld gekregen. En ook zij van mij, want in het begin moeten we gaan kijken wat ik kan gaan doen voor taken. Het woord voorzitter viel al, maar ik reageerde wel wat afhoudend. Dat kan altijd nog!
Het vandaag ontvangen compres voldoet gelukkig wel! Eindelijk echt draadloos de ogen verwarmen.
Na het eten zou Frans bellen over richtlijnen voor de met name uitvaartdiensten, die via de schermen moeten worden begeleid. Hierin is nogal eens iets mis, en dat willen we als DOE-team niet (DOE staat voor Digitale Ondersteuning Eredienst). Ik had me opgeworpen om een begin te maken. Hij belde zo tegen half acht, we konden weer wat verder bespreken. Nu zal ik er een leesbaar stuk van maken.
Ook Marijke, onze pastor, komt die avond langs om de MentiMeter te bespreken. Ze wil graag dat ik dit presenteer zondag in de kerk.
Nadat ook zij weg is ga ik naar bed, want morgen staat een lange reis op het programma.
Vrijdag 30 januari
Om zeven uur startte ik, gewoontegetrouw, met werken. Vandaag werk ik tot elf uur, daarna inpakken, omkleden en op naar het station.
Het werken was meer dan verwacht, ik zou vandaag een flink aantal laadbeheer abonnementen moeten stoppen of omzetten. Daar had ik eigenlijk niet voldoende tijd voor, dus in overleg met de teamleider dit uitgesteld naar morgen. Is ook de echte laatste dag van de maand.
Mijn reis naar het station ging per auto, het was nog te glibberig hier. En nu heb ik hem nog! Om 12.16 uur vertrok de trein naar Utrecht, in Zwolle kwam collega Matthanja er bij. In Utrecht overstappen naar de trein richting Den Bosch, waar we te voet naar ons kantoor gingen en hier rond 14.30 uur aankwamen.
Van daar vertokken we met vier dames in de auto van Pascalle naar Antwerpen voor ons bedrijfsfeest. Wij delen met ons vieren ook de hotelkamer, met twee stapelbedden.
De kamer ziet er netjes uit, de verdeling is gemaakt.
We nemen een Uber naar het kantoor van 50Five België, waar eerst een borrel en daarna een diner (aan statafels) wordt geserveerd.
Er wordt nog een muziekbingo gespeeld, en daarna vertrekken we, weer met een Uber, naar de Hithütte. Een soort apres-ski bar. Nadat we flink moesten zoeken vonden we de bar en ging het feest los. Dansen en uiteraard drinken (water voor mij, wijn had ik al gehad bij de borrel).
Om half twaalf hield ik het voor gezien en samen met Pascalle met een Uber weer naar het hotel. De andere twee kwamen een paar uur later weer terug. Met vier mensen in één kamer is gezellig, maar als je al heel lang alleen slaapt is het wel wennen. Maar ach, het is maar één nacht!
Zaterdag 31 januari
Nadat we allevier zo rond acht uur wakker zijn geworden startte het ochtendritueel van een ieder. En dat is leuk, die verschillen, de een wel make up, de ander wel douchen, een derde geen make up maar wel douchen en de vierde douchet liever thuis maar wel wat make up :D en alles inpakken!
De terugreis aanvaardden we rond tien uur, het gaat voorspoedig. Elektrische auto, dus ergens bij FastNed laden en ook ontbijten, want dat was niet inbegrepen. Tijdens de reis word ik gebeld door de opticien, zij hebben de conclusie van Bergman ontvangen. Echter klopt er niet veel van, zij willen mij uitleg geven en doekjes leveren. Maar de uitleg heb ik al gehad en doekjes heb ik niet nodig. Die zijn nodig voor het schoonmaken van de oogleden, wat bij mij niet nodig is, maar bij een aanverwante aandoening, Blepharitis. Ik hoef geen afspraak te maken bij hen. Daarna in één ruk door naar Den Bosch, waar één passagier wordt afgezet bij kantoor Den Bosch en Matthanja en ik bij het station. We halen precies de trein van 11.55 uur, dat is wel prettig. Tot aan Zwolle samen reizen en vanaf Zwolle nog een klein stukje alleen verder. Ik was om 14.30 uur thuis.
Nog wat boodchappen doen is wel nodig, want de koelkast is leeg. Daarna gaat het lichtje even uit en ik doe een heuse middagdut (na een korte nacht en twee lange reizen niet verwonderlijk).
Na het eten nog even de MentiMeter een update geven en na een uitzending van The Voice lekker slapen.
Zondag 1 februari
De ZWO dienst, nog steeds met oorpijn maar sinds vanmorgen ook weer doof aan de rechterkant, gaat goed. De temperatuur is in vergelijing tot vorige week (zonder verwarming) weer lekker.
Na de koffie lekker naar huis. Onderweg stop ik even aan de Prinses Christinastraat, de huidige woningen zijn leeg en er staan hekken omheen (zie foto). Dat wordt mijn plekje, over ruim een jaar!
Ik merk dat de oorpijn me gaat opbreken, en zeker nu met doofheid er bij. Morgen misschien even de dokter vragen om advies, hoewel de Thuisarts aangeeft dat oorpijn met doofheid normaal is bij oorontsteking en dat het twee weken kan duren. Maar eens zien hoe het morgen gaat, nu is het vervelend.
Aangezien ik nog nooit het programma Maestro heb gezien, maar er de laatste tijd veel over heb zien en horen voorbij komen, neem ik een middagje vrij om wat afleveringen te bekijken. Wat heb ik af en toe in een deuk gelegen, zeg (neem me niet kwalijk, ik zou het zelf geen haar beter doen!), maar het was zo grappig sommige kakafonieën in plaats van symphoniën. Ik hou daar wel van, dus zal de rest ook nog wel eens bekijken.
Verder lekker veel gehaakt, maar nog niet het fijne haakwerk, eerst maar wat wennen aan de toestanden met de ogen en als die wat tot tust zijn gekomen weer ingewikkelder haakwerk oppakken.