Een zware week
Die toch mooi eindigt met echt een gouden rand
Maandag 23 februari
Dat februari een korte maand is merk ik aan Corrie, die vindt dat ik een week achter loop.Moment van schrijven is uiteraard 1 maart, maar er is toch pas echt een week voorbij. En wat voor een week.
Op maandag werk ik thuis, en ik merk dat het werk me wat minder aanstaat. Het is druk, ik zie geen vooruitgang en klanten worden minder aardig. Wat ik begrijp, want je zult maar weken, soms maanden moeten wachten op antwoord. Maar in mijn eentje krijg ik die achterstand niet weg, dat is duidelijk. Helaas gebeurt er niets, hoe ik het ook aangeef.
Toch maar doordoen, hoewel ik het niet fijn vind.
Ik werk vandaag van 7.00 uur tot 12.00 uur in verband met een uitvaart van een koorvriendin, we mogen zingen. Ondanks dat zij al 87 was is afscheid nemen nooit fijn, op geen enkele leeftijd.
De avond gaat het koor niet door, ook vanwege de uitvaart. Voor onze dirigente is het ook vakantie, dus ook fijn voor haar.
Een onverwachte vrije avond is wel lekker, dus ik duik er op tijd in. Morgen weer naar kantoor.
Dinsdag 24 februari
Nou,geen kantoor dus vandaag! Ik merkte bij het opstaan al dat het huilen me nader dan het lachen stond, dan maar beter rustig thuis werken.
Tijdens ons overleg probeerde ik het duidelijk te maken, maar mijn manager ziet het niet. Maar even aanzien, en anders voor mezelf kiezen en het aan onze HR manager duidelijk maken.
Maar het ligt ook wel aan mezelf, als men vraagt: Hoe gaat het? Antwoord ik eigenlijk altijd goed, of wel goed.
Na het werk wat boodschappen doen en een vrije avond voor de boeg, zomaar twee vrije avonden achter elkaar! Dus aan het kokkerellen, want daar heb ik tijd voor. Morgen dan een restje, prettig want vergadering. Lekker frisse andijvie stamppot, met rauwe andijvie, heerlijk.
En 's avonds kijk ik d elaatste aflevering van Poirot, de meest verdrietige, want dan sterft hij. Maar wel mooi om zo de serie af te ronden.
De opvolger van Poirot op de vrijdagavond is Endeavour Morse! Ook altijd leuk.
Woensdag 25 februari
Ook weer thuiswerken, met een korte onderbreking als iemand mij een PowerPoint voor aankomend weekend brengt (met onnodige uitleg, maar dat neem ik op de koop toe).
Vandaag wordt ook de nieuwe koffiemachine bezorgd welke ik gratis ontvang bij het koffiebonen abonnement van een jaar. Ik heb straks veel te veel koffiebonen, maar wel een leuke machine.
En na het werk heb ik migraine. Ik ga op tijd slapen en vergeet hierdoor af te melden voor de vergadering (of beter, verslaap me en word pas laat weer wakker. Dan zie ik gemiste oproepen en appjes. Ik beantwoord de appjes wel op donderdag, even wat drinken en gauw verder slapen. Flut dag!
Donderdag 26 februari
Een dag met veel werken op d elaptop, de dienst voor zondag moet in elkaar gezet, de PowerPoint dan.
Het is een hele klus, want én veel normale sheets én veel mededelingen. Daarbij dan de reeks die ik gisteren ontving, met muziek er achter. Om dat goed te laten lopen moet er toch wat werk aan gedaan worden.
Hier ben ik tot 12.00 uur mee bezig, vervolgens naar de kapper in Steenwijkerwold, lekker fietsen (veel wind maar wel lekker weer).
Daarna eerst naar Hans Anders want de computerbril is al klaar. Fijn, dan kan deze morgen al worden gebruikt.
Na thuiskomst nog wat achter d elaptop, en voor de country zeg ik af. Ik ben moe en het lukt me vandaag niet. Op tijd slapen, want het wekkertje gaat morgen super vroeg!
Vrijdag 27 februari
Om kwart over vrier sta ik op om om half zes de deur uit te gaan. Vandaag reis ik met de trein naar Den Bosch. Een collega neemt afscheid, nou ja, eigenlijk gisteren al, maar dat was mijn vrije (en drukke) dag.
De bus rijdt van Steenwijk naar Meppel, dan de trein naar Zwolle, overstappen op de trein naar Utrecht en dan overstappen op de trein naar Den Bosch. Eeven na hanf negen loopik het kantoor binnen. Het is er chaos, alle goede en verstelbare bureaus worden ingeladen en de tafels blijven achter. De bureaus gaan naar het kantoor in Amsterdam. Maar het is vooralsnog niet mogelijk om te werken, dus ik hang wat rond.
Na de stand up, de weekly, neem ik het besluit om toch maar naar huis te gaan en dan thuis verder te werken. Hoe sneu ook, want er zijn twee collega's speciaal voor mij naar kantoor gekomen, degene die afscheid neemt en nog een fijne collega. Maar ik moet nu echt even voor mezelf kiezen, het zat er al langer aan te komen.
Ja, dat kan ik me voornemen, maar het vertellen is een ander ding. De HR manager ziet het al aan me, ze zegt: Het is je te druk he? Ja, huil ik, het lukt me niet! Ze brengt me naar het station en de reis in omgekeerde volgorde vangt aan. Met dien verstande dat ik mezelf trakteer op eerste klas, en dat ik alleen in Utrecht hoef over te stappen. Thuis ga ik eerst eens eten en even zitten, daarna doe ik zoals ik heb beloofd niet veel. Alleen wat abonnementen beëindigen, dat moet echt gebeuren.
Na het kleine uurtje werk neem ik echt de tijd voor mezelf, en ga 's avonds echt op tijd naar bed.
Hopelijk kan ik na even rust (na het weekend) wel weer werken, ik wil me niet weer ziek moeten melden. Maar de werkdruk moet wel lager, dus er moet wat gebeuren! Daarbij ben ik ook nog steeds doof rechts, dat is ook vermoeiend.
Zaterdag 28 februari
Na gisteren en een goede nacht slaap heb ik wel weer wat energie. Dat moet ook, want het weekend is vol en daar kan ik echt niet onderuit.
De ochtend brengt de heropening van de bibliotheek, op een andere locatie. Mij is gevraagd om de Vereniging OOK wat te promoten. Echte belangstelling van lotgenoten is er niet, maar ik heb goed gesprekken met een aantal bezoekers. En mond-op-mond reclame werkt ook!
's Middags zit ik achter de camera in de Kerk. Het is een feestweekend in verband met het gerestaureerde Van Oeckelen orgel, welke dit weekend officieel in gebruik wordt genomen.
Vanmiddag is er een kindertheater, en dat is leuk! Vooral het inspelen op wat er gebeurt, improviseren voor mij, maar het gaat prima.
En 's avonds is er een orgelconcert van onze drie organisten. Daar zit ik eerst alleen, maar al snel komt er een DOE collega die me helpt. Prachtig om de samenwerking bij zo'n orgel te zien, de een speelt, de anderen trekken registeres open of doen ze juist dicht en slaan pagina's om. Superleuk om te doen.
Zondag 1 maart
En dan de zondag, eerst 's ochtends de "gewone" dienst, maar wel feestelijk. Ook hieraan werken alledrie de organisten mee en zo leuk: de ouderling opent met regels uit Mijn Gebed, van D.C. Lewis (ook één van mijn favoriete nummers). De organist die opent speelt eerst die muziek, heerlijk zoals hij kan improviseren.
Na de dienst gezellig koffie drinken en via de Albert Heijn ben ik net na twaalf uur thuis. Lunchen en dan even zitten. Dat zitten wordt echter slapen, gelukkig had ik wel een wekkertje gezet. Want om drie uur mag ik weer in de Kerk verschijnen voor het laatste feestelijke onderdeel: een orgelconcert van Evan Bogerd, organist van de Westerkerk in Amsterdam. Wat kan die man spelen zeg!
En, het gouden randje? Nou ja, sowieso alle muziek natuurlijk. Maar ook: veel complimenten over mijn camerawerk. Ik ben er ook best trots op, ik kende de muziek niet maar wist redelijk goed wanneer het voetenwerk belangrijk was. En als zelfs onze organisten die complimenten geven, dan is dat fijn om te horen.
Als avondeten bestel ik lekkere Surinaamse bami met moksi alesi, zo lekker!
Morgen ben ik vrij. En dan maar even zien hoe ik me dinsdag voel.