De tweede week van december
Het is nu zaterdagochtend 13 december, 7.30 uur.
Deze week was aan de ene kant druk (elke avond iets) en aan de andere kant ook rustig. Die afwisseling was wel fijn.
De maandag bracht weinig actie, wat boodschappen en 's avonds koor.
En ook: ik vond het al wat lang duren voordat de notaris eens een afspraak zou inplannen. Ik heb contact met hen gehad over het testament, of er wijzigingen nodig zijn.
maar niets over een afspraak. Dus ik maar eens weer inloggen in het portaal van de notaris, blijkt dat bij die portal geen update per e-mail komt als er weer iets is toegevoegd (je moet het allemaal maar in de gaten houden)! Maar er stond wel wat, weer documenten aanleveren. Dat heb ik dus twee weken na uitvraag pas gedaan, nou maar weer afwachten.
Wat wel erg dom was: ik had een koorgenoot beloofd een gedicht te schrijven (naar aanleiding van mijn gedicht vorige week) en dat was ik gewoon glad vergeten. Dus na koor eerst maar dat gedicht gemaakt en per mail verstuurd.
Dinsdag was al net zo rustig als maandag, wat haken en lezen. Aan het einde van de middag werd ik gebeld door de koorvriendin, of het gedicht al af was. Dat had ik al verzonden, maar ze had niets ontvangen. Gelukkig kon ik dat snel goedmaken.
De avond fijn doorgebracht bij het rouwcafé, We kregen een troostpoppetje cadeau, zelfgemaakt door één van de deelnemers. Erg mooi, maar niet iets voor mij. Eens nadenken wie ik er wel blij mee kan maken.
Op woensdag kwam mijn hulp en samen hebben we vrijwel alle kastjes in kamer en keuken onder handen genomen. Zij heeft al veel naar de kringloop gebracht en er staat ook al veel in de schuur voor de fancy fair. Fijn, zo samen doorpakken.
's Middags ben ik naar Corrie gegaan, en haar heb ik blij gemaakt met het troostpoppetje. Het past ook beter bij een weduwe of weduwnaar dan bij een ouder. Gezellig en fijn gepraat samen, dat is altijd zo heerlijk!
En de avond had ik gespreksgroep, een nieuw boekje dat wat pittiger is dan de voorgaande. Maar fijn om met elkaar zo de Bijbel en de verhalen te leren en te bespreken.
Donderdag weer volksdansen, altijd fijn. Dat is echt een grote hobby, naast zingen. Muziek doet zoveel met me, en eigenlijk de melodieën meer dan teksten. Slechts sommige nummers waardeer ik om de tekst. En daarna ben ik naar degene die de troostpoppetjes heeft gemaakt gegaan. Hij verkoopt ook zelfgemaakte kerststalletjes, ik wilde er één kopen voor mijn verzameling. Grote verrassing toen zijn vrouw opendeed en ik haar blijk te kennen! Eerder heb ik les gegeven in volksdansen en in één groep was zij deelnemer. Grappig hoe dat soms loopt.
De avond een vergadering van het DOE-team (Digitale Ondersteuning Eredienst). Goed om minimaal één keer per jaar te bespreken hoe alles loopt.
Vrijdag was een rotdag. Ik was moe, had slecht geslapen en kon niet op gang komen. Niet een fijne dag dus.
De avond echter wel! Ik had een kaartje voor Anúna, een groep zangers die oude (Ierse en ook uit andere landen) muziek zingt. Dat was genieten, zo prachtig! En ik had mezelf op een VIP arrangement getrakteerd, dan krijg je vooraf een kop koffie (of thee) met een gebakje, in de pauze een drankje en achteraf weer een drankje met een portie bitterballen. Ik was alleen, maar werd bij twee jongedames aan een tafeltje geplaatst. Dat was gezellig, we hebben leuk gepraat met elkaar. In de pauze zag ik een vriendin van het eetgroepje, toen ben ik even bij haar gaan zitten. Dat vond een tweetal erg fijn, die gingen direct op mijn plekje zitten. Na de voorstelling zat ik weer bij de jongedames. Een fijn einde van deze rotdag!
Zaterdag
En nu is het dan zaterdag 13 december.
Na een zeer slechte nacht werd ik ook nog eens vroeg wakker. Vandaag gaan we (Bernadette, JP, hun hond Bruno en ik) naar Winssen, naar Wouter. We gaan samen met dochter Tineke en zijn familie Pukdag houden, herdenken en samen ook het leven vieren. Deze datum kwam de meesten het beste uit, dus dat is prima.
Het is aan de ene kant fijn om de familie weer te zien, maar ook moeilijk om weer naar de plaats waar Puk is overleden te gaan. Ik heb een mooi versierd steentje wat ik daar neer wil leggen. Het mooi versierde zal er wel afgaan, maar dat blijft dan in de natuur en blijft van mij voor Puk.
Later zal ik meer schrijven.
Rond 12.20 uur waren Bernadette en JP bij me, met Bruno. Samen gingen we op weg naar Winssen, waar we dan rond 14.00 uur zouden aankomen.
Na een voorspoedige reis arriveerden we en werden warm onthaald. Koffie en lekkers was aanwezig. Nadat iedereen die zou komen er was zijn we naar de plek waar Puk is gevonden gereden en gewandeld. Daar aangekomen lopen de emoties altijd op. Wouter legde een bosje bloemen neer, zijn ouders staken elk een roos in de bodem, en zijn zus plantte een drietal hyacinthen. Mijn bijdrage betrof dus het steentje, en dat legde ik mooi naast alle bloemen neer. Na een poosje stilte besloot men nog een stukje verder te lopen, waarop ik terugkeerde naar de auto en hier wachtte tot de rest weer terugkwam. Zij lopen veel te snel voor mij.
Weer terug in huis kwamen er mooie gesprekken op gang en was de sfeer ook weer wat ongedwongener. Na de maaltijd (friet en pizza) was het ineens tijd om te gaan, wij zouden Tineke naar de trein brengen en er was een seinstoring. Dus even hard rijden, maar zij haalde de trein. Achteraf is zij alsnog in Oss gestrand en pas om 21.30 uur in Tilburg aangekomen, terwijl ze al om 19.28 uur de trein had. Jammer, maar helaas weet je bij dit soort storingen nooit hoe lang het gaat duren.
Zelf was ik om 21.00 uur thuis en dan konden Bernadette en JP nog naar Gorredijk.
De mand met garen van Puk is eindelijk hier aangekomen, vandaag dachten Aleth en ik er gelukkig aan.
Na even rustig zitten was ik moe en ben op tijd naar bed gegaan.
Zondagochtend op tijd wakker, zodat ik naar de Kerk ben gegaan. Bij de koffie twee jongemannen gezelschap gehouden, zij komen sinds kort in onze Kerk. Even een praatje met ze houden is dan wel zo aardig.
Deze dag is zo raar, tussen de herdenking en de sterfdag in, beetje onbestemd en moeilijk om een bezigheid te vinden die me aansprak. Uiteindelijk maar gekozen voor kerstfilms, die zijn niet moeilijk en als je iets mist is het niet erg. Ik was ook van plan om naar Wereldlichtjesdag te gaan in Steenwijk. Maar ik schijn in slaap te zijn gevallen voor de televisie, dus ik heb het gemist. Niet handig en ook jammer. Maar ik was zo moe na gisteren, de hele periode hiernaar toe en ook voor morgen al.