Maandag 8 juni
De dag van de zolder! Foky en ik gaan eens even goed los op de zolder, om deze wat leger te maken. Zo maken we ook ruimte voor mijn broers en schone zussen om samen met mij de schilderijen van moeder Anneke uit te zoeken, want nu was er nog geen ruimte voor.
Nou, en wat hebben we huisgehouden! Ik was vrij rigoureus voor mijn doen, bij heel veel zei ik snel: weg ermee! Het plaatje hier links is een deel van de stapel die naar de Fancy Fair mag. Het was even flink zweten, maar voor nu is het naar tevredenheid.
De title van deze week verwijst naar vroeger. Als de kinderen moesten opruimen dan zongen ze in koor: Opruimen! Spullen naar de schuur!
Vanmiddag gelijk ook gebeld naar "Boelie", hij is degene die met een vrachtwagen spullen komt ophalen, ik heb direct aangegeven: twee verdiepingen en kom maar met zijn tweeën. Dat gaat volgende week maandag gebeuren.
Jan van Foky (ja, ter onderscheid he) kwam ook nog om wat verhuisdozen te brengen. Ook dacht Foky dat zij wel de duo gordijnen welke ik ooit in mijn woonkamer had konden gebruiken voor hun tuinhuisje, dus die gingen met Jan mee. Zo kom ik wel van de spullen af! En eentje hangt met wat knutselwerk, ziet er netjes uit.
In de middag ook alle dozen met papier uitgezocht, want sommige dingen wil je niet in de papiercontainer gooien en hier en daar zat nog plastic om een tijdschrift.
Tjonge, 's avonds naar koor was even een opgave, maar toch gegaan. Onderweg kwam ik een deel van de avondvierdaagse tegen, allemaal natte wandelaars! Maar zingen deden en lol hadden ze wel.
Op koor was het wel kaal, want veel afwezigen. Wel lekker kunnen zingen. Maar een heel verdrietig bericht, de man van Sarie (koor- en kerkvriendin) heeft gisteren een hartstilstand gehad en ligt in het ziekenhuis. De toestand is zorgelijk.
Dinsdag 9 juni
De dag na de opruimdag, ik had spierpijn of zo verwacht, maar nergens last van! Wat een geluk.
Een thuiswerkdag vandaag, gelukkig, want het is de hele dag slecht weer. Dan hoef ik er niet door.
Het werk blijft doorgaan en druk zijn, maar ook merk ik dat er inderdaad geen nieuwe dingen meer op mijn bordje komen. Behalve eventueel het maken van werkomschrijvingen, want ik zal het toch volgend jaar moeten overdragen. En dat kost tijd, maar is heel belangrijk.
Maar 's avonds wel, uiteraard, het rouwcafé. Hoewel ik even heb getwijfeld, ga ik wel? Maar ik vind het ook altijd fijn, dus toch maar op de fiets gestapt en gegaan. Niet helemaal droog over, maar niet erg nat gelukkig. En was ik blij dat ik gegaan ben, een fijne avond weer met fijne gesprekken. Ook af en toe een muziekkorps dat langskwam, dus een beetje meegenoten. Maar ook nu weer veel natte wandelaars die ook voorbij het café kwamen gelopen na afloop van hun etappe. Sneu hoor, het kwam echt af en toe met bakken uit de hemel.
Met de man van Sarie (hij heet Arie) gaat het nog niet goed. Hij slaapt en wordt niet vanzelf wakker.
Thuisgekomen was het wel meteen naar boven en naar bed.
Woensdag 10 juni
Vandaag kwam Foky om twee uurtjes even huis te houden. Helaas had ik geen tijd voor koffie, want een aantal overleggen weerhielden mij van samen koffie drinken. Later heb ik dit alleen wel ingehaald uiteraard. En Foky kreeg ook koffiedrinkers thuis, dus ze vond het niet heel erg.
In overleg met haar besloot ik wel om de eetkamerstoelen, welke al naar de Fancy Fair zouden, toch te bewaren tot volgend jaar. Het is een complete set, en dan kunnen ze beter allen samen weg.
In de middag hadden we nog een kort overleg, één van onze collega's heeft thuis een verschikkelijk iets meegemaakt. Ik treed niet in detail, maar laat ik vertellen dat zijn relatie nu geen relatie meer is. Daarna was ik echt van slag en heb eigenlijk niet meer iets kunnen doen.
In de avond was er Kleine Kerkenraad, dat is ook een vergadering van de Kerkenraad maar in kleine vorm, met alleen de dagelijkse besturen van de geledingen. Wel is iedereen die iets in te brengen heeft welkom. Voor mij als aankomend voorzitter van de diaconie belangrijk om direct mee te doen. Wel even wennen, want het zijn stuk voor stuk mondige personen. Ik zal me dus wat thuis moeten gaan voelen. Komt vast goed, ik ben ook niet echt op mijn mondje gevallen. Alleen als ik iets zeg kan ik zo makkelijk in tranen uitbarsten (niet zo erg als het lijkt, maar wel een beetje tranende ogen.
Het ging vandaag bijvoorbeeld over wanneer wel of geen afkondigingen van overlijdens. De criteria zal ik niet opnoemen, maar ik gaf wel aan dat toen Puk was overleden ik het heel waardevol en emotioneel vond dat dit afgekondigd werd. En al zegt iedereen dat het logisch was, toch is het niet een normale gang van zaken dat iemand die niet bij onze kerk hoort wordt afgekondigd. Ik was hier wel erg dankbaar voor.
Na de vergadering help ik nog iemand met het downloaden van een filmpje voor zondag (niet gelukt trouwens ...)
Als we om tien uur naar buiten stappen zien we een heel donkere lucht aankomen, met onweer en weerlichten. Als een razende met de fiets op turbo ben ik naar huis gefietst en ik was net voor de bui binnen. Weer een droog gebleven in tegenstelling tot de heenweg.
Donderdag 11 juni
He, fijn, donderdag is volksdansdag! Nog een paar keer, dan hebben we zomervakantie. Ik moet zeggen dat ik daar ook wel naar uitkijk, even twee maanden op donderdag gewoon vrij. Uiteraard ga ik dan met Jannie en ook met Mieke een dagje uit, de plannen zijn in de maak.
Na het dansen fiets ik door naar de Hema, want het langverwachte fotoboek voor onze dansleidster Karin is klaar. Ook heb ik bedacht dat een kaart met leuke foto voor het geld kan worden besteld, dus dat heb ik ook direct geregeld. Ik ben zo benieuwd wat Karin er van vindt! Dat weten we op 25 juni.
En verder is de donderdag voor mij! Wel uiteraard wat klusjes, de was gedaan, want als maandag die mannen op mijn zolder gaan hannesen moet de was weg zijn. Dan kan ik zaterdag of zondag even opvouwen.
Het weer van vandaag was niet dusdanig dat ik van plan was lekekr naar de laatste avond van de avondvierdaagse te gaan kijken. Te nat en dus geen zin. Wel echt sneu voor alle wandelaars, het is geen enkele avond geheel droog geweest.
En 's avonds een aflevering bekeken van Weer verliefd op je eigen huis, maar ik merkte al snel dat ik gewoon naar bed moest.
Vrijdag 12 juni
Dagje kantoor, gezellig! Tegen twintig over zes de deur uit, om maar redelijk droog bij het station aan te komen. Maar momenteel zijn én Buienradar én Buienalarm niet betrouwbaar, dus ik was toch een beetje nat.
In Zwolle sputterde het ook een beetje, maar als het erger niet werd.
Om half acht was ik aan het werk, en al snel volgden Koen, Matthanja, Peter en Tom, dus we waren met ons vijven vandaag.
Gezellig met Matthanja aan de koffie, en ook aan de lunch. En nog later die middag ook nog aan de wijn, de mannen aan een biertje. Oh nee, Peter niet, die is gestopt met roken en wil voorlopig niet gezellige dingen doen om de verleiding te weerstaan. Knap, ik hoop dat hij het volhoudt!
Matthanja bracht me ook weer naar het station en zo was ik netjes om zes uur thuis. Na de maaltijd nog heel even televisie, maar eigenlijk was ik zo moe (ik zat in de trein al te dommelen) dat ik om negen uur naar bed ben gegaan. En fijn vroegertje, en met een slokje Neuraston val ik altijd snel in slaap. Dit is een natuurprodukt en is niet verslavend en maakt ook niet suf de volgende dag.
Zaterdag 13 juni
De Open Inloop was het programma vanmorgen. Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik bezoek zou krijgen, maar er was een nieuw echtpaar, een jong steldie nog geen maand geleden een baby van vijf weken zijn verloren. Vooral zij heeft behoefte aan lotgenotencontact. Maar ik probeerder ook hem wel te betrekken bij het gesprek door ook aan hem vragen te stellen. Verdrietitg hoor.
Nadat ik mijn spullen had opgeruimt toch de erst van de boeken nog uitgezocht (alles had ik nu uit) en naar huis. Om 12.30 uur heb ik met Christine afgesproken in de stad bij een nieuwe gelegenheid E10, waar koffie met gebak te krijgen is (nou ja, te koop). Het was weer gezellig en ook fijn na de ochtend die ik had,
Maar eerlijk is eerlijk, ondanks de afleiding en ondanks dat ik goed en lang heb geslapen, ik was moet in de middag. Dat is vrij standaard als ik bezoekers heb gehad bij de inloop.
Daarnaast had ik een hele dikke enkel, die ook ongemakkelijk aanvoelde, net als de rest van mijn rechterbeen. Dus de middag doorgebracht op mijn stoel met mijn benen omhoog op een eetkamerstoel. Maar dat hielp niet echt, dus werd ik toch een beetje verontrust. Om nou de spoedeisende hulp in te schakelen, dat weer niet. Aangezien ik net nieuwe medicijnen kan dit een bijwerking zijn, voor maandag heb ik derhalve een terugbelafspraak met de huisarts ingepland. Ik ben benieuwd.
Zondag 14 juni
Vandaag voor het eerst collecteren als diaken. En het was ook overstapdienst, voor de jongelui die naar de middelbare school gaan is ook in de kerk het moment van overstappen van de nevendienst naar de BTD (Brug Tiener Dienst). Het was dus een hele volle maar leuke dienst. Het collecteren ging bijna goed, aan het begin draaiden gemeenteleden per abuis de collectezakken om. Maar dat had ik in de gaten, dus kon het direct rechtzetten. En aan het einde was er eentje (Wim) die vond dat hij mij even moest plagen. Hij hield de collectezak vast terwijl ik die aan wilde nemen. Hij doet maar, ik laat me niet zo gauw van mijn stuk brengen. Maar was wel een beetje flauw.
Bij de koffie verkochten de kinderen van de club taart voor het goede doel KiKa (Kinderen Kankervrij). De taart ging schoon op, zo'n gemeente zijn wij dan wel!
Ze hebben hiermee ruim € 350,- opgehaald, geweldig toch!
Na kerktijd weer even langs de bouw, het is alweer anders dan vorige week, zie de foto's maar. Echt leuk om te volgen.
En, nog mooier,ik ben vandaag niet nat geregend. Joepie! Er staat nu weer een weersverandering in de planning, mag van mij wel. Maar ja, in Nederland is het dan weer gelijk zo warm, altijd hollen of stilstaan.
De zolder is klaar voor de mannen morgen, de was is opgevouwen, dus dan kunnen mijn broers en schoonzussen een afspraak maken met mij. Ik heb ze wel iets meer tijd gegeven dan de maand die we hadden afgsproken, het wordt zomer en dan gaan sommigen op vakantie.
