Maandag 1 juni
Een halve dag werken vandaag, in verband met doktersbezoek van vanmiddag. Niets ernstigs .....
Aan de ene kant lekker, van acht tot twaalf werken, maar je krijgt niet af wat je normaal op een werkdag af maakt.
Maar toch wel lekker kunnen werken, dus met voldoening afgesloten om twaalf uur.
Om half twee op de fiets naar het Gezondheidscentrum, alwaar ik de afspraak met de diabetesverpleegkundige had. Bijna alle cijfers zien er prima uit, dus mag ik doorgaan zoals nu, met één tabletje metformine 's ochtends. Maar de cholesterol is wel wat hoog, dus hiervoor krijg ik ook één tabletje voorgeschreven.
Tja, alles om gezond verder te gaan. Ik blijf het bijzonder vinden, ik ben echt te zwaar maar alles is verder prima: de bloedduk, zit tegen diabetes aan, dus eigenlijk prediabetes.
's Avonds koor, de dirigente Caroline, had besloten om een RUM avond te houden, Roept U Maar. Dat was leuk, van alles kwam voorbij, oud en nieuw. Na deze avond nog drie keer repeteren en dan de laatste gezellige avond met waarschijnlijk weer Chinees buffet. En dan lekker een paar weken vakantie van veel verplichtingen.
Dinsdag 2 juni
Een gewone werkdag, met veel afgehandelde cases. Helaas waarschijnlijk niet voldoende voor ons doel, maar er is wel heel erg veel werk verzet door iedereen de laatste weken. Dus het feest gaat gewoon door.
's Avonds heb ik een vergadering van de Startzondag, waar ik ben ingelijfd tijdens de kerkenraadsvergadering. Moet ik ook maar geen leuke ideeën spuien :D.
Foto van de website zonnekamp-steenwijk gehaald
Van links naar rechts:
Geertje, Trudy, Janny, Gerda, Ineke, Vrouwkje en Marit
Woensdag 3 juni
Een dag uit met de zwangere dames, zeven vriendinnen die elkaar dit jaar al 38 jaar kennen. Elke twee maanden komen we samen bij één van ons, en één keer per jaar gaan we uit. Vandaag dus.
Om negen uur stap ik de deur uit, het is droog. Ik ben net op het Oerthepad als het begint te druppelen, en even later druppelt het al wat harder. Dus van de fiets af en de regencape aan. Als ik bij Trudy aankom regent het nog harder, maar we gaan wel. Om half tien hebben we bij Vrouwkje in Witte Paarden afgesproken.
Bij Agrifac (dat is vanaf Trudy nog geen vijf minuten fietsen) stelt zij voor even te schuilen. Ach, zeg ik, we zijn toch al nat, dus fietsen we door. Nou, echt het hoost! Dus flink nat komen we aan bij Vrouwkje, daar is Janny al (droog overgekomen vanuit Tuk). Vrouwkje biedt aan mijn broek en shirt in de droger te doen, wat ik graag aanvaard. Ineke komt als volgende, redelijk nat maar het was even droger. Daarna geven de anderen aan nog even te wachten. Gerda en Geertje volgen alsnog en dan zijn we compleet. Als de bui om kwart over tien op houdt gaan we op stap. Om twaalf uur moeten we in Blokzijl zijn. Met onderweg nog een kleine bui (ewaarvoor ik niet eens de cape aandoe) komen we precies op tijd aan in Blokzijl aan de kade.
De boot vertrekt om twaalf uur en is een overdekte. Dat blijkt heel fijn te zijn, want als we bij Sint Jansklooster aankomen hoost het weer. De schipper hoeft niet direct weer door, dus we mogen even blijven zitten. Als het dorger wordt stappen we uit en gaan bij de theeschenkerij een kop koffie of warme chocomelk drinken, met een overheerlijk gebakje er bij.
Hierna rijden we verder, via het pontje van Jonen terug over Wanneperveen en de Klosse terug naar Steenwijk. We gaan lekker nog eten bij De Opschepper. Maar de meesten willen liever wel droog overkomen, dus tegen zeven uur nemen we afscheid van elkaar.
Aangezien ik nog een diaconievergadering heb (de eerste) besluit ik alvast bij de Kerk te gaan staan, eerst naar huis en dan weer terug vind ik niet nodig.
Tijdens die vergadering word ik officieel de voorzitter, dus volgende week ook de kleine kerkenraad (dat is een vergadering waar niet alle leden van de kerkenraad bij hoeven te zijn, maar eigenlijk wel de voorzitters en secretarissen van de geledingen), ik heb me hiervoor dus echt zelf beschikbaar gesteld.
Naar huis word ik dan weer wat nat, maar ga moe en voldaan snel douchen en slapen.
Donderdag 4 juni
Na een goede nacht (al die buitenlucht) sta ik op tijd weer op, vandaag weer volksdansen. Gelukkig kom ik droog heen en ook weer terug.
Tegen één uur op de fiets naar Steenwijkerwold, kapper. Ook nu heen en terug via de supermarkt droog gehouden.
Wat boodschappen gedaan en de rest van de dozen van zolder naar de logeerkamer vervoerd. Daar kunnen Foky en ik dan maandag beter terecht.
Verder die middag de PowerPoint voor zondag gemaakt en de voorbeden geschreven (een beetje met behulp van AI).
Vandaag zocht ik mijn auto eens op, die staat te koop, voor bijna € 13.000,-! Ik mis het hebben van een auto nog niet, maar soms als het van dat slechte weer is ...... dan zucht ik wel eens.
Wel weer op tijd naar bed, morgen een drukke en lange dag voor de boeg.
Vrijdag 5 juni
Om vijf uur opgestaan, rustig alles voorbereid en om twintig over zes op de fiets. het bleef helaas niet helemaal droog, maar dat was niet zo erg.
De trein van 6.38 uur naar Zwolle en in Zwolle wachtten Koen en Matthanja mij en Peter op. Met ons vieren naar Den Bosch, waar we netje tegen kwart voor negen waren.
Pascalle begroette me alsof ik jaren weg was geweest, leuk! Ik ging bij haar zitten en aan het werk. Het was echter wel erg druk en rumoerig. Maar een mooi kantoor, mooi uitzicht. Lunchen met meegebracht brood in de kantine met veel collega;s, herinneringen ophalen aan Antwerpen! Dus veel gelachen.
In de middag werd het alleen maar rumoeriger toen de feestcommissie alles ging voorbereiden. Dus om drie uur hield ik het werk voor gezien. Een uurtje even pas op de plaats en toen begon de party! Er kwamen nog meer collega's binnen, vooral uit Amsterdam. Wat een gezelligheid en fijn om elkaar zo te ontmoeten.
Veel muziek, drankjes en goed eten, dansen en fijne gesprekken. Ik was om half acht toe aan de treinreis naar huis. De trein van vijf voor acht en dat verliep vlot, dus om half elf was ik thuis. Daarna in één streep door naar de douche en naar bed, ik was moe.
Maar wat een fijne dag vandaag!
Zaterdag 6 juni
De start was iets later, hoerwel ik uiteraard wel vroeg wakker was. Maar ik ben om half acht opgestaan en na het ontbijt eerst eens alles voor zondag afgehandeld.
De voorbeden zijn klaar en goedgekeurd door de pastor Marijke. De PowerPoint is klaar en staat op een stickje. Ik kan morgen aan de bak.
Tegen half twaalf (na een snelle boterham) op de fiets, er is een gratis film over zeventug jaar Avondvierdaagse in Steenwijk, ik ga hier met Jannie heen. Wat leuk, de geschiedenis en veel foto's en filmpjes passeren. Ook nog een foto waar de zwangerschapsgroep (ja, die van de fietsdag woensdag) opstond! Toen onze kinderen 25 jaar zouden worden, in 2012, hebben wij meegedaan met de avondvierdaagse, en daar blijkt dus een foto van te zijn. Ik riep heel hard door de zaal toen ik ons zag: Dat zijn wij! Iedereen lachtte, hahaha.
Ik heb toen, in 2012, voor ons allemaal een t-shirt gemaakt met de foto van onze baby er op. Ik heb hiervan ook foto's toegevoegd, de kleur is wat vaal geworden.
Daarna gaat Jannie nog mee voor een kopje koffie, of zelfs twee. We stoppen even bij de bouw, tot mijn verrassing is er weer wat veranderd: er zijn nu leidingen zichtbaar in de fundering!
Verder nog boodschappen en eten (vandaag stonden nacho's op het menu).
Zondag 7 juni
Op tijd op zodat ik tegen negen uur in de Kerk was. Alles afs[reken, wanneer doe ik wat als de voorbeden aan de beurt zijn? Want ik zit ook achter de DOE-tafel, dus moet mijn collega Rob even in de steek laten en dan moet hij beide taken doen. Dat wist hij wel, heb ik hem van tevoren gevraagd.
Alles ging netjes en goed, een fijne dienst over Zien en gezien worden. Als voorbeden had ik dit bedacht:
Trouwe God, U bent een God die ons kent bij onze naam. U ziet ons zoals we werkelijk zijn. Geen mens is voor U onzichtbaar. Met dat vertrouwen brengen wij onze gebeden voor U.
Wij bidden U voor de wereld waarin wij leven. Een wereld waarin succes en buitenkant vaak bepalen wie er geteld wordt. Wij bidden voor mensen die zich over het hoofd gezien voelen door de maatschappij, door systemen of door de politiek. Leer ons, als Uw kerk en gemeenschap, om met Uw ogen naar de wereld te kijken. Geef ons de scherpte om om te zien naar wie in de schaduw staat.
Wij bidden voor onze eigen directe omgeving en de mensen om ons heen. Wij bidden voor hen die eenzaam zijn, voor degenen die hun pijn, angst of verdriet achter een glimlach verbergen. Geef ons de moed en de tijd om écht te kijken en te luisteren naar onze naasten. Dat onze gemeenschap een veilige plek mag zijn waar mensen zich gekend en gedragen weten.
Heer, soms vinden we het spannend om echt gezien te worden. We zijn bang voor het oordeel van anderen of worstelen met onze eigen onzekerheid. Neem die angst van ons weg. Schenk ons het diepe besef dat we in Uw ogen waardevol en geliefd zijn, precies zoals we zijn. Help ons om ook onszelf te accepteren.
Hierna gin Marijke verder en ik weer terug naar de DOE-tafel om Rob verder te helpen.
Na alle enerverende dagen had ik vanmiddag een vrije middag.
Morgen hard aan het werk op zolder!
