Een week met hoogte- en dieptepunten
Deze week kenmerkte zich door van alles. Het was een week met veel werken, gezellige momenten maar ook verdriet. Zo is het leven, maar nu wel even extreem.
Maandag 2 november
Vandaag is Jannie jarig! Het vieren hebben we gisteren al gedaan, dus alleen nog maar even feliciteren. Toch een feestdag, hoewel ik gewoon mag werken.
En dat was weer druk met weer veel oplossen. Hoewel ik het leuk vind om puzzeltjes op te lossen zijn er wel veel dingen die fout gaan de laatste tijd. Of het echt zo handig is dat er voor elke handeling een eigen afdeling is? Nu is dat wel erg overdreven, maar het komt er wel bijna op neer. En dan vooral het heen en weer schuiven van dingen, nee, dat doen wij niet, dus naar een andere afdeling. Die ook weer roept: dat doen wij niet en weer door naar een andere bak. Dat is frustrerend.
Maar goed, ik heb er werk door en dat is natuurlijk ook prettig. Toch denk ik dat alles efficiënter moet kunnen.
Na werktijd voorbereid voor koor, ik mag de avond weer leiden. Juiste muziek op volgorde en in de goede mapjes gedaan, tekst uitgezocht om mee af te sluiten (hoewel de kans groot is dat er iemand jarig is geweest, dan mag diegene een afsluitend lied kiezen).
Een avond goed werken aan 'één nummer, zodat we steeds beter de volgorde, manier van zingen en de melodie leren.
Na thuiskomst maar snel naar bed.
Dinsdag 3 november
Weer een verjaardag, Gerti is jarig. Dus de felicitaties in onz efamilie app.
En een werkdag, waarop ik samen met nog een collega tickets van één iemand die niet meer terugkomt oppak. Wat een klus, gaan we zelfs samen niet in één werkdag klaren. En helaas ook enigszins puinruimen, wat niet altijd fijn is aangezien je klanten soms iets heel anders moet vertellen dan er eerst is gecommuniceerd. Maar goed, dat kan ik wel, is alleen niet echt fijn.
Het lukt grotendeels, er blijft nog iets voor morgen over.
En nog steeds geen interesse in mijn huis. Ik roep heel stoer dat ik me niet druk maak, maar toch ..... stiekem?
De woning die was verkocht onder voorbehoud is weer beschikbaar. Zal niet a]lang duren, er was wel belangstelling voor. Dat schep bij mij in ieder geval zekerheid dat mocht het echt mislukken ik de in aanbouw zijnde woning vast kan verkopen. Maar liever de goede oplossing, daar bid ik dan maar voor.
Ook kwam er bericht dat een goede vrinedin vandaag afscheid heeft genomen van haar broer. Ondanks dat ze weet dat het goed is, is dat natuurlijk verdrietig. Deze berchten bepalen je dan ook weer even bij alle realiteit, dat je ondanks alles ook zo maar weg kunt valen. Daarom, geniet van de dagen, want uitstellen kan te laat zijn!
's Avonds geen programma, dus lekker een film gekeken en daarna op tijd naar bed.
Woensdag 4 november
En de derde werkdag op rij, geen verjaardag vandaag!
Na mijn eigen openstaande antwoorden beantwoord te hebben de openstaande tickets van die collega opgepakt en afgehandeld. Klaar! Wel in de gaten houden of er nog antwoorden binnenkomen. Dat kan namelijk altijd nog, als een klant weer ergens tegeneaan loopt en antwoordt op zo'n bericht, dan komt die weer op diens naam terecht.
In de middag hebben mijn collega's een traning (ik hoef niet, dit is echt technisch). Maar dat betekent wel dat ik alleen aan het werk ben van ons team, gelukkig heb ik weinig hlp nodig van hen.
Na het eten hebben we eerst dankdienst voor gewas en arbeid en aansluitend de Focus Bijbelgroep. We behandelen een best moeilijk boekje en hebben na deze avond nog één hoofdstuk te gaan. En dat is maar goed ook, want het is lastig. Maar wel met een fijn groepje mensen, waar we samen mooie gesprekken hebben.
Donderdag 5 november
Vanmorgen weer lekker volksdansen, na een keer missen is dat een fijn gevoel! We hebben een volle ochtend en om elf uur ben ik behoorlijk bezweet.
Snel naar huis, douchen en omkleden zodat ik fris en fruitig kan gaan lunchen met Ineke (oud collega van Engie). Ze komt deze kant op en samen gaan we lunchen bij De Bovenmeester. Het is heel gezellig om weer even bij te praten. Toch merk ik ook dat er verwijdering plaatsvindt. Jammer, maar het is ondanks dat we in hetzelfde gebouw werken wel een oud collega.
Daarna rijden we naar de bouw, zodat zij ook kan zien waar ik kom te wonen. Terwijl we naar de auto lopen wordt ik gebeld door een nummer waar van ik denk dat het de CV installateur is, die belt wel weer.
Bij de bouw belt een vriendin van onze zwangerschapsgroep van Herman. Ook die laat ik gaan, ik bel wel terug straks
Toch begint het wat te kriebelen, een nummer uit Steenwijkerwold en die vriendin ook uit Steenwijkerwold? Ik ben dus wat afgeleid. Als Ineke me thuis afzet en aangeeft terug naar huis te gaan is dat ook goed.
Er is vandaag ook een pakketje afgeleverd, het boek Oralndo, een soort vervolg op de Zeven Zussen, door de zoon geschreven.
Thuis bel ik die vriendin terug, en dan hoor ik dat vanochtend mijn hulp Fokie al is overleden. Blijkbaar was dat andere nummer het nummer van Fokie en haar familie.
Dat is wel heel snel gegaan. Vorige week nog ging haar man met pensioen, haar jongste dochter met zwangerschapsverlof, dingen waar Fokie zo naar uitkijkt. En nu, ze is er gewoon niet meer. Ik verwacht dus nog wel een telefoontje van de familie. De rest van de middag ben ik echt van slag, wat een bericht. Nog geen drie maanden na de diagnose, met ook nog drie zware kuren achter de rug, de vierde was aanstaande.
Als 's avonds om negen uur het telefoontje nog niet is geweest chat ik de dochter via Facebook. Ik wil het gewoon echt via hen horen, hoe lief ook dat iemand me op de hoogte heeft gesteld.
Nog geen tien minuten later belt Jan, de man van Fokie. Hij vertelt wat er is gebeurd en dat het zo goed is. Maar ze is net geen 66 jaar geworden, op 8 november zou dat gebeuren.
Ik ga verdrietig proberen te slapen.
Vrijdag 6 november
Weer een werkdag, na een onrustige nacht. Ik kon niet goed in slaap komen, en lag maar te denken aan Fokie. Vooral aan dat ik van plan was om als zij zondag een beetje goed te pas was naar haar toe te gaan. Maar helaas, het heeft niet zo mogen zijn. De afgelopen tijd waren er te weinig goede momenten die zij met anderen dan haar gezin kon doorbrengen. Nu kan het niet meer.
Aan het werk (thuis) dan maar, maar al snel wordt ik gebeld door Karin, HR. Ik mag van 50Five helaas niet blijven na mijn pensioen. Jammer, aan de ene kant, maar het is ook wel goed. Als het nodig is vind ik wel wat. Maar, mijn teamleider Stefan is er niet blij mee. Ik overtuig hem er van zich er maar niet mee te bemoeien, dat lijt me niet wenselijk. Maar de manager van support, dus weer boven Stefan, weet het ook en is ook niet blij. Dus als hij (Han) er wel over begint dan is dat niet door Stefan gekomen. Ik geef aan dat het goed is.
Het werk biedt wel afleiding, maar ik ben niet zo productief als normaal.
Daarnaast kwam er weer een nieuwsbrief van de bouw, Zonnekamp-Steenwijk. Dit keer over de prognose, de oplevering en een uitnodiging weer. De oplevering staat (ijs en weder dienende) gepland voor februari en dan steeds vijf woningen tegelijk. Een beetje rekenen laat mij vermoeden dat ik eind februari dan aan de beurt ben, het komt steeds dichterbij.
Op donderdag 3 december is er dan een middag over die oplevering en de afbouw. Ik vraag aan Jannie of René mee zou willen, twee weten meer dan één en hij heeft er ook wel wat kijk op. Dat wil hij wel, fijn.
Na werktijd even douchen en omkleden, en tegen vijf uur op de fiets naar het station. Ik reis naar Zutphen, om samen met Jelle en Gerti te mogen dineren met Jan Dirk en Mirjam, zij vieren dat ze samen 120 jaar zijn. Met ons vijven eten we heerijk in een heel krap hoekje van Sultani, een goed restaurant wat vol zit. Ik kies voor het eerst van leven voor paella pescado, dus met vis. Het is erg lekker, maar ik moet wel zeggen dat alles redelijk hetzelfde smaakt door de kruiden die rijkelijk zijn gestrooid. Maar geen spijt van, het was super lekker, heel gezellig en een fijne avond.
Tegen 23.30 uur was ik weer thuis en dus maar direct naar bed. Het was vandaag trouwens ook al een jaar geleden dat ik mijn badkamer heb uitgezocht.
Zaterdag 7 november
Een dag met diverse dingen. Het begon al vroeg, want ik kon niet uitslapen (nou ja, kon wel maar ik deed het niet). Ik was dus vroeg wakker.
Ik hoorde de brievenbus al vroeg klepperen, straks maar snel kijken. Na een poosje lezen in bed opgestaan, douchen en aankleden en naar beneden. Ontbijt is nu niet nodig want straks ga ik lunchen met Christine.
De post was de rouwbrief van Fokie. Die heeft één van hen persoonlijk in de bus gedaan. Een mooie foto van Fokie op de voorkant, de dienst is donderdag ochtend en naderhand in café Gelderingen. Dus moest ik zorgen dat ik de koffie dienst bij volksdansen kan ruilen, dat wil Geke gelukkig wel.
Jelle begint ineens te appen dat hij zich heeft verdiept in mijn woning en waarom die niet interessant is. Hij vindt wel wat euvels, dus of ik informatie aan kan leveren. Ja, maar eerst lunchen!
Half elf stapte ik op de fiets, eerst naar de bibliotheek mijn laatste boek inleveren. Ik zoek nu geen nieuwe uit, ben begonnen in Orlando. Daarna door naar de Markt in Steewnijk, want we gaan lunchen bij de Taverne. Ik zie echter dat deze pas om twaalf uur open gaat. Maar Christine is vast al weg, dus ik wacht geduldig.
Er lopen veel leden van het Christelijk Mannenkoor langs, die zijn op weg naar de Kerk. Vanmiddag en vanavond zingen zij bij de opnames van Nederland Zingt in onze Grote Kerk! Ze moeten dus nog een hele poos door.
Als Christine komt besluiten we dan maar voor een kop koffie naar de Rechter te gaan. Met een gebakje, dat kan er wel af. Na nog een tweede kop koffie en heel gezellig gesprek besluiten we toch meer niet meer te gaan lunchen. (Ik vertel maar niet dat ik geen ontbijt heb gehad).
Dan ga ik maar even kijken in het gemeentehuis. Onze gemeente Steewnijkerland bestaat 25 jaar en dat vieren ze onder andere met een open huis. Dat vind ik wel interessant, dus eens door het hele gemeentehuis gelopen, met hier en daar wat uitleg. Ook zie ik een oproep om bij verkiezingen te helpen, daar neem ik een foldertje van mee. Wie weet is dat ook iets voor mij.
Via de supermarkt fiets ik terug naar huis en heb nog een paar uurtjes rust, wat haken en lezen en was opvouwen. Ook heel veel heen en weer geappt met Jelle en besloten een dakraam te doen, Dus offertes opgevraagd, die ook al snel binnenkomen. Er is er één bij die ons aanspreekt, die gunnen we het. Wat een gedoe. Ook d etekst gaat Jelle aanpassen, en het energieabel blijkt ook niet te kloppen. Staat op B en moet volgens hem echt A zijn.
Daarna eten en toch op tjd weer gaan fietsen.
Vanavond dus opname van Nederland Zingt en ik heb een kaartje. Als ik daar aankom blijkt het al best vol te lopen, maar ik vind nog een mooi plekje. Het is bijzonder om mee te maken. Drie koren, een heleboel filmcamera's en -mannen, regisseur en hulpjes, mensen van de EO en al het publiek is een wonderlijke combinatie. Maar ik merk niet veel van spanning, men gaat relaxed om met een fout, moet even over maar geen druk of paniek. Hoe dat in de regiewagen zal zijn ..... ?
Ik was er dus voor zeven uur en even na tien uur stap ik weer op de fiets, een ervaring rijker.
Thuis is het ook laat genoeg, dus maar snel door naar de douche en dan het bed in. Het is koud de afgelopen dagen maar vooral nachten, dat vind ik wel lekker.
Zondag 8 november
Mijn eesrte gedachte vanmorgen was de verjaardag van Fokie. Wat zal dit een rare dag zijn voor haar gezin.
De kerkdienst vandaag begon om 10.30 uur in verband met Nederland Zingt. Het opruimen kon niet meer helemaal na afloop, dus dat moest vanmorgen nog. Vreemd om een uur later dan normaal over straat te gaan, je ziet sommige mensen ineens niet, zoals het groepje wielrenners dat altijd op elkaar wacht als ik voorbij fiets.
De dienst was ook niet heel druk bezocht, maar wel weer fijn. En de koffie achteraf was er ook gewoon. Op de terugweg rregende het, en aangezien ik afgelopen dondedag al een foto heb gemaakt en er nu aan de buitenkant weinig verandert heb ik het foto maken overgeslagen.
Best wel nat kom ik thuis, dus snel omkleden en aan de slag. Want Jelle heeft nog wat informatie nodig, levert al een tekst aan en adviseert me morgen met de makelaar te bellen. De afspraak met de dakraam man is gemaakt op woensdag 18 november. Gert komt woensdag de 11e me helpen met het verzetten van spullen op zolder, zodat hij er de week er na ook bij kan. Een mooi Velux dakraam, geen decoratie hoor, dat doen de volgende mensen maar.
Verder heb ik vandaag een beetje rustdag, morgen vrij en dan even flink bezig. Na het eten zoek ik een leuke film op, en daar ga ik van genieten!

Een experimentje op facebook met ChatGPT

Het heeft gevroren, er ligt ijs

Jokie vindt het buiten te koud

Tekening van de zolder, voor Jelle