Maandag 19 okober

Met enige vertraging is hier dan de blog van afgelopen week. Op zondag was ik pas laat thuis, dat lezen jullie dan wel.

 

Deze maandag is een gewone werkdag, en na het drukke en volle weekend is dat best even intensief. Maar het gaat gelukkig wel goed en na de vele afgehandelde tickets sluit ik om vier uur ook tevreden af. Weer werd er diverse keren gerefereerd aan mijn pensioen en dat ze me niet kwijt willen. Dat is natuurlijk fijn, maar ik weet ook dat ik niet lang alles bij kan benen, en dan heb ik ineens geen expertise meer. Maar dat begrijpen de collega's niet echt.

Na werktijd maar eens wat opruimen, na zo'n druk weekend is er veel blijven liggen wat indien er zomaar een bezichtiging komt uit zicht moet. Ik probeer het netjes te houden, maar soms valt het even tegen.

En 's avonds zoals normaal koor, gezellig en goed gezond=gen, echt hard gewerkt aan twee stukken voor kerst. Er komen nog meer, maar deze twee zijn het meest uitdagend. Dan moet er ook veel geschaafd en geknutseld worden om alle stemmen op toonhoogte te krijgen en dan ook nog goed samen te laten werken. Dat is alleen maar goed, maar als ik thuis ben voel ik het wel. Slapen is dan altijd lastig, de melodieën vechten om aandacht in mijn hoofd. Dan maar even lezen, daarna zal het wel lukken.

Dinsdag 20 oktober

Vandaag is het 20 oktober, een jaar geleden dat Bernadette en JP trouwden. Ik heb ze een aardigheidje laten sturen, helaas krijg ik de melding dat het pas morgen wordt afgeleverd. Dus dan feliciteer ik ze maar en vertel dat er morgen iets aankomt.

In een teamsgesprek met Karin (HR) besluit ik te vragen wat er voor opties zijn als ik eventueel zou blijven werken, twee dagen bijvoorbeeld. Aan de ene kant wil ik het niet, maar wellicht moet het wel. Het inkomen na mijn pensioen verandert best wel. En ik heb uiteraard ook een best hoge hypotheek straks, die wel doorgaat. De eerste periode zal ik het huidige werk kunnen doen, maar na enige tijd verandert dat. Zij zal nadenken of er een optie is en wat ik dan zou kunnen doen. Ik ben benieuwd.

Aan het einde van de ochtend wordt Uitgekookt geleverd. In de loop van de middag komt er bericht dat het pakje bij Bernadette en JP is afgeleverd, balen! Ik had het liever als verrassing gehad. Maar goed. De foto is nogal onduidelijk, maar ik zal ook een foto posten van de foto uit de website, dan zien jullie het beter. Ik stuurde een kaartje met de tekst: Elke dag heeft wel iets, maar vandaag is bijzonder. Daarbij een foto standaard met een foto ven hen op Kreta, en daarbij de tekst: Een jaar Y&Y. Ze vonden het gelukkig leuk.

Na werktijd fiets ik naar de winkel Bij Bert, voor een flesje Marsala wijn (geen idee wat het precies is, maar ik ga er mee koken). Gelukkig was het op voorraad.

Deze avond heb ik geen afspraken staan, wat ook wel lekker is. Het wordt kouder, dus als ik in de avond thuis ben en stilzit gaaat al even de verwarming aan. 

 

Woensdag 21 oktober

Woensdag, nog een dagje werken en dan heb ik een vrije dag. 

Vandaag is druk, we beginnen weer wat op te lopen in hoeveelheid tickets. Er blijven ook maar dingen misgaan, en niet eens altijd door onze fout. nu hebben ook wij te maken met de PHP storing die al enige tijd vooral Albert Heijn heeft getroffen. Websites worden uit voorzorg even gesloten, waaronder dus ook d eonze. En mensen kunnen niet inloggen op hun account, wat uiteraard vragen oplevert, ook al lijkt het duidelijk dat dit er aan ten grondslag ligt. Maar men gelooft niet dat zij er last van zouden kunnen hebben ......

En dan 's avonds hebben we weer Bijbelkring, nu bij Mieke en Marcel thuis omdat in de Opgang verder niemand aanwezig is. Om een aantal pagina's te printen heb ik mijn hele printer van slag (en niet kunnen printen)! Volgende week maar eens zien, voorlopig kan ik niet printen. Dus alle informatie lees ik op mijn telefoonscherm.

Het zijn altijd fijne bijeenkomsten met ons vijven, goede gesprekken over de Bijbelverhalen en ons geloof.

Donderdag 22 oktober

Lekker, vandaag weer volksdansen. Een keer niet is ook wel fijn, zoals vorige week, maar toch dans ik liever wel. De beweging, de saamhorigheid, de gezelligheid en de vriendschap die er na al die jaren is, heerlijk!

Om kwart voor twaalf stap ik, gedoucht en wel, in de auto en rijd naar Drachten, naar Corrie. We gaan samen lunchen en daarna naar Seats&Sofa's in Drachten, al eens oriënteren op een bedbank.

Tegen alf één ben ik bij haar en we gaan met haar auto naar de lunch locatie Sünenz. Hier nuttigen we een heerlijk plankje voor twee personen en hebben gewoon heel gezellig samen gepraat. 

Na het eten dus naar Seats&Sofa's, waar we eigenlijk direct wel weer rechtskomeert willen maken. Maar we worden direct begroet door een vriendeijke jongedame die ons uitlegt hoe eea werkt. Bij elke bank of stoel staat een nummer, dat nummer zoek je op in een boekwerk en dan zie je de basisprijs en de prijzen van alle opties. Die opties worden wel tentoongesteld, dus dan moet je uitvogelen wat de kosten dan zijn.Na ook nog koffie te hebben gekregen (nou, ja het was bruin en vocht .....) besloten we toch maar weg te gaan. Corrie gaf me wel goed advies, pas beslissen als je er al woont en niet te veel investeren voor die handvol logé's die ik heb. Daar kan ook een goed luchtbed, die tegenwoordig inderdaad best goed zijn. Ze heeft een punt, dus ik laat eigenlijk alles voorlopig maar rusten. Eerst moet het huis klaar, dit huis verkocht en ik verhuizen. En helaas zijn er nog geen gegadgden voor een bezichtiging, hoorde ik van de makelaar. Ik heb maar eens gevraagd, want ik hoorde steeds niets. Beetje jammer, maar niet nu al in paniek raken, het kan ook na een paar weken ineens wel komen.

Na nog een drankje bij Corrie reed ik weer naar huis, in een paar plensbuien waardoor het zicht echt slecht was. Dus rustig aan gereden, maar dat deed niet iedereen. Lastig.

En 's avonds had ik de groep van Herman, al 39 jaar samen (awant Herman wordt de 31e 39 jaar). We zouden met de auto, maar uiteindelijk zou het droog blijven dus gingen we lekker fietsend naar Steenwijkerwold, bij Geertje. Na een avond vol gesprekken en lekkernijen fietsten we tegen half twaalf weer naar huis, en was ik net voor middernacht thuis.

Vrijdag 23 oktober

Een kantoordag, vroeg op (na een drukke dag) en tegen kwart voor zeven in de auto. Bij uitzondering heb ik voordat ik ging rijden een kop koffie gedronken, dat doe ik vrijwel niet meer bij het ontbijt.

Op kantoor was het weer gezellig, we waren met ons vieren en met Matthanja heb ik weer pauzes gehouden. Zij zingt in een koor, Charis, en rond kerst treden ze veel op. Ik heb spontaan een kaartje gekocht voor 18 december in Zwolle. Ik ben erg benieuwd.

Het is vandaag al een jaar geleden dat ik mijn keuken heb uitgezocht! Gelukkig schiet het nu wel op.

Na werktijd en de borrel naar huis en eten. Het is slecht weer, storm en regen, en voor morgen voorspellen ze ook zo. Dus ben ik toch maar met de auto boodschappen gaan doen voor morgen, de eetgroep komt bij mij. 

En daarna Sullivan's Crossing gekeken. Het begint een ander soort serie te worden, in het begin was het boeiend en één verhaal per aflevering. Nu zijn er meerdere verhaallijnen door elkaar met elke keer een cliffhanger. Het is gebaseerd op de boeken van Robyn Carr, die ook Virgin River heeft geschreven. Nou, dat was net zo, ergns ben ik ook daarmee gestopt te kijken. Dat gaat hiermee ook gebeuren, vrees ik.

 

Zaterdag 24 oktober

Een drukke dag, en buiten stormt het, gezellig om binnen te zijn. Na ontbijt en koffie begin ik met de kip marsala, veel kastanjechampignons snijden. Nadat alles in de slowcooker zit begin ik de tafel leeg te maken en schuif hem uit. Verder wat opruimen zodat vanavond iedereen kan zitten.

Na de lunch maak ik het toetje (saroma, of dat heet tegenwoordig kloppudding met yoghurt ipv melk) en daarna maak ik soep. 

Als het even droog blijft ga ik bij Scapino sloffen kopen, mijn huidge hebben te veel gaten om me lekker warme voeten te bezorgen. Bij thuiskomst merk ik helaas dat ze te klein zijn, terwijl het mijn normale maat wel is. Dus ik zal maandag teruggaan om ze te ruilen. Op d etergweg maak ik even foto's van de bouw. De deur is dicht, dus echt alleen de buitenkant, maar de bakstenen zitten er op.

Tegen half zes staat alles klaar, en komen de dames aanwandelen en fietsen. Super fijn groepje waar we veel met elkaar kunnen delen, dat is ook zo fijn. Zo heb ik toch best veel groepen en mensen om me heen met wie ik goed kan praten. De maaltijd valt in de smaak, hoewel ik de kip marsala iets te zoet vind, maar dat hoort zo.  

Tegen half tien vertrekken ze weer, ik ruim op en pak de afwasmachine in die dan morgen als de zon schijnt mag draaien, dan de rest daarna maar weer (het past gewoon niet allemaal).

Vannacht gaat de klok een uur terug, dat is wel fijn, hoef ik voor mijn gevoel niet voor dag en dauw weg!

 

Zondag 25 oktober

Tegen negen uur stap ik op de fiets, maar zoals gezegd voelt het als tegen tien uur.  De treinreis verloopt voorspoedig, met een extra overstap in Deventer. Tegen tien voor twaalf ben ik in Winssen bij Wouter en Aleth. 

Koffie, lunch en een wandeling over het erf staan op het prograama. De schapen, negen stuks, staan op stal en reageren ietwat angstig als we aankomen, maar zijn ook erg nieuwsgierig.
De kippen schuilen in de oude kas en pikken daar graantjes en zo van de vloer. Ze leggen ook vaak daar eieren, dus Wouter raapt er weer enkele. Ook leggen ze wel bij het buitenhok. Gezellig, het zijn tamme kippen die aan komen stormen als je binnenkomt.  

Ik blijf veel langer dan gepland, uiteindelijk neem ik de bus van kwart over vier, dan ben ik om acht uur thuis. Maar ik heb een doosje eieren mee, en mag een broodje smeren voor onderweg. 

Het was fijn weer bij hen te zijn, ze hadden ook nog nieuws: ze zijn op 6 oktober getrouwd (gratis en geregistreerd parterschap, maar toch!). Een feestje volgt nog, ergens volgend jaar, dan zijn Sanne en Vincent een maand terug in Nederland. Die twee zijn op backpack reis door vooral Zuid-Amerika en ik volg hen op Insta. 

Dus dat ligt nog in het verschiet.
Verder kaart ik ook 15 december aan, de sterfdag van Puk. Zeker na het nieuwtje is dat belangrijk. Ik had namelijk het gevoeld dat een "herdenking" voor Wouter niet meer zo hoeft, het kost hem elk jaar weer een dag, veel mensen in huis en allemaal eten, drinken en praten. Mijn gevoel was wel juist, hij gaf aan dan weer eens zijn verjaardag bijvoorbeeld te willen vieren, de 23e december. Ik heb aangegeven het er mee eens te zijn. Wat ik doe op de 15e zie ik dan wel, maar het is ook een drukke maand met mijn koor en andere activiteiten. Daarnaast snap ik hem ook goed, hij is verder gegaan en ondanks dat Puk altijd een plekje zal hebben is dat toch anders nu Aleth er bij is. 

Tegen acht uur ben ik thuis, moe maar na een goede dag. Morgen ben ik vrij, dan schrijf ik wel, ik ga vroeg naar bed!

 

© Copyright. Alle rechten voorbehouden.

Information icon

We hebben je toestemming nodig om de vertalingen te laden

Om de inhoud van de website te vertalen gebruiken we een externe dienstverlener, die mogelijk gegevens over je activiteiten verzamelt. Lees het privacybeleid van de dienst en accepteer dit, om de vertalingen te bekijken.