Maandag 14 september
Vandaag komt de makelaar! Dus nog even de laatste rommeltjes weghalen en daarna rustig aan wachten. Hij komt rond elf uur, natuurlijk was ik vroeg wakker en op! Ik ben erg benieuwd.
Netjes om elf uur gaat de bel en staan er twee heren voor de deur. Maar de één blijkt een pakkerbezorger te zijn met een pakketje voor de buren, de ander is Erwin, de makelaar. Erwin geeft direct al aan dat hij kan zien dat er hard is gewerkt, hij heeft de foto's van de taxatie nog eens bekeken. Ik heb ze ook wel ergens, hahaha, dat was schrikken!
Na het inleidende praatje gaan we samen door de woning, van boven naar beneden. Overal geeft hij wat tips voor als de fotograaf komt, in deze ruimte alles aan die kant zetten, dan kan hij daarvandaan de foto maken, en zo voorts. Nadat de fotograaf is geweest heeft hij nog een paar dagen nodig, dan krijg ik de opzet en na mijn akkoord is het één druk op de knop en de woning staat op funda!
Overigens heeft Erwin me wel gerustgesteld, ik was toch best aan het rekenen gegaan. Maar volgens hem wordt mijn woning wel goed en snel verkocht. Goed onderhouden en verduurzaamd, een gewilde locatie en de juiste periode. Dat is fijn om te horen.
Na zijn bezoek kakte ik helemaal in. Je bent al die tijd zo druk geweest en ineens is het voorbij. Natuurlijk, voor het bezoek van de fotograaf heb ik nog wel wat te den, maar dat is lang zoveel niet als voor dit gebeuren! Dus, veel is er niet meer uit mijn handen gekomen, beetje haken, beetje lezen en een lekker dutje gedaan. Alle spanning even van me af.
's Avons weer koor, en ondanks het vermoeide gevoel gewoon gegaan, want zingen ontspant ook. Dus na een avondje gezelligheid en zingen ben ik om tien uur thuis en ga direct door aar bed.
Dinsdag 15 september
Thuiswerken, na al die vrije dag! Mijn mailbox is volgelopen (en helaas niet bijgehouden door collega's), dus direct vol aan de bak. Maar dat is juist wel fijn, was ik afgelopen woensdag op zoek naar werk, heb ik nu voldoende.
Eerder deed ik ook alle abonnementen cases, beëindigen, verlengen en zo. Maar dat mocht niet meer, er zou een speciaal team voor komen. Dus alles wat daarmee van doen had moesten we dan ook in hun bakje zeten.
Maar, er was veel achterstand ontstaan, waarbij dan de klanten weer de dupe worden. Regelmatig had ik dit al aangekaart, vandaag werd me door één van de directeuren gevraagd of ik hiermee wilde helpen. Ik gaf aan: alleen in overleg met mijn team.
Wordt vervolgd (of niet .....).
Werken is toch het fijnst als je wat te doen hebt, vandaag was lekker een drukke dag. Zeker vandaag, alweer de 15e van de maand, hoewel dit hoe langer hoe minder wordt is het vandaag wel bij me.
Na het werk geniet ik van een vrije middag en avond, geen verlichtingen, niet opruimen, want wat heb ik een leeg huis (voor mijn doen dan). Er is gelukkig genoeg wat ik aan televisie heb gemist en opgenomen, ik verveel me niet.
Woensdag 16 september
Vandaag was ooit een feestdag! En elk jaar moet ik toch even denken aan al die jaren van getrouwd zijn, waarop we vaak op deze dag even uit eten gingen, of iets planden met d ekinderen. Maar dat is al ruim tien jaar niet meer. En daarom was gisteren ook Puk iets meer in gedachten dan de andere maanden (op december na).
Maar, ook een gewone werkdag. Van mijn teamleider krijg ik toestemming om te helpen bij de abonnementen, hij zal nog even met de teamleider van dat team bellen. Dat was wel nodig, want deze gaf geen toestemming! Hij gaf aan dat het bedrijf deze weg was ingeslagen. Als nu blijkt dat het niet goed genoeg werkt moeten er regulier mensen bij en niet voor even. Ik snapte die redenatie wel, en was ergens ook wel blij. Aan mijn gewone werk heb ik meestal voldoende, maar voor de klanten vind ik het vooral vervelend. Als zij een abonnement aanvragen of opzeggen mag dat geen maanden duren! Dus ik hoop dan dat er snel een structurele oplossing komt.
Na een dag werken en daarna snel wat boodschappen heb ik vanavond grote kerkenraad vergadering. Verschil tussen grote kerkenraad en kleine kerkenraad is dat de grote alle ambtsdragers bevat, de kleine kerkenraad zijn de dagelijkse besturen van elke geleding (ouderlingen, diakenen en kerkrentmeesters, met de voorgangers). Gelukkig wordt het niet al te laat, kwart voor tien fiets ik weer naar huis.
Donderdag 17 september
Oei, ik word wakker met migraine, en de versie die niet snel overgaat. Ik meld me dus af voor volksdansen. Tegen tien uur word ik, weer wat opgeknapt, wakker, dus sta op, douchen en ontbijten.
Vandaag wil ik even tanken, want dubbel korting (en ja, ik ben ook een Nederlander ...).
Als ik terugkom ga ik een praatje maken met de achterbuurman. Zij hebben de laatste weken werklui in huis gehad, daar was ik wel benieuwd naar. Ik werd gelijk binnen genodigd om eens te kijken. Er moest een nieuwe keuken, en dan konden ze maar beter alles eerst stuken. Wat een werk, alles leeg! En, leuk detail, ook zij hebben een zachtgroene keuken gekozen! Bijzonder, in een paar dagen tijd kom ik bij twee huizen waar een zachtgroene keuken zit of komt! Heb ik vorig jaar een trend gezet ;)? Vast niet. Maar ook in de woonprogramma's komen nu wel vaker pastelkleurige keukens voorbij.
's Middags heb ik niet veel gedaan, na migraine ben ik altijd duf en wat trager.
Van de kopersbegeleider krijg ik bericht dat op 15 oktober ht volgende kijkmoment is, en als het lukt in de eigen woning. Bernadette gaat dit keer met me mee!
Ook zal eind november de mogelijkheid zijn om met leveranciers de woning in te gaan, dus ik heb dit ook doorgezet naar de vloeren persoon en de scilder. Leuk!
En 's avonds ga ik naar het theater, dus een beetje rekening houden met!
Ja, ik ga naar De Paradijsvogels van West, dit is een revue over Steenwijk-West. Als niet Steenwijker zal niet alles me bekend voorkomen, maar toch. En het is leuk! Ik zit helemaal bovenin en zie best bekenden. Ook zit ik naast de techniek, en ook daar kijk ik af en toe naar (met JP in gedachten). Na afloop zingen de Rododendrons nog in de foyer, erg leuk maar het is al laat en morgen is weer kantoordag.
Vrijdag 18 september
Wakker wrden met migraine, alweer. Maar minder pittig dan gisteren, dus gewoon opstaan en een tabletje nemen.
Op tijd de deur uit, het begon net wat licht te worden zo tegen tien voor zeven. Wordt weer tijd voor mijn zaklampje 's ochtends! Maar mooi net voor half acht was ik op kantoor en zat achter mijn computer weer reacties van klanten af te hanelen. Gelukkig kwamen Koen, KJ (Klaas Johannes) en ook Matthanja nog, dus gezelligheid.
Na de diverse vergaderingen was het tijd voor koffie in het restaurant. Wij (Matthanja en ik) hebben altijd wel fijne gesprekken, over ons geloof, de families en perikelen daarmee. Fijn als je iets op hetzelfde niveau kunt delen en bespreken. Dit soort dingen zal ik niet gauw met mijn mannelijke collega's bespreken.
Ook lunchen wij vaak samen (als ik op kantoor ben) en dat is dan ook fijn. Soms schuift er wel een collega aan, ook altijd goed en gezellig.
In de middag zijn we op tijd aan het borreltje toe, een glaasje wit deze keer (of nou ja, glaasje is bekertje!). En net na vier uur vind ik het ook wel tijd om weg te gaan. Ik had die middag een kalnt aan de lijn die in mijn buurt woont, of beter, in dezelfde gemeente. Zij heeft een laaddruppel nodig, ik had bedacht dat ik die wel even kon bezorgen. Het is lekker weer, dus ik stap op de fiets voor een uurtje heen en weer naar De Pol. Maar dan kan ze maandag als ik haar bel ook direct alles proberen. Ik doe het heel soms, als ik er toch bijna langs kom of als het in de buurt is. Maar is het echt buiten mijn bereik dan zijn ze gewoon afhankelijk van de post.
Op de terugweg nog wat boodschappen doen, want ik krijg dit weekend een logeerhondje, Bruno komt een nachtje bij me.
In de avond gewoon lekker televisie gekeken, Sullivan's Crossing en ook nog twee afleveringen van De Verloskundigen.
Zaterdag 19 september
Na een goede nacht word ik wel weer met migraine wakker. Meestal is zo'n aanval wel een paar dagen, maar de eerste dag is vaak de meest heftige. En dat weet ik, dus weer even een tabletje en rustig opstarten (Bruno komt toch pas tegen half elf)
Ik bedenk dat ik beter vandaag wat foto's bij de bouw kan maken, want morgen weet ik niet wanneer ze weer terugkomen en Bruno ophalen. Dus eerst maar even op de fiets en wat foto's, hoewel er weinig verschil is met vorige week. De dakpannen liggen nog net zo mooi in stapeltjes. Misschien is er binnen wat gebeurd, maar ja, dat kan je haats niet zien!
Bruno wordt met veel vertraging gedropt, want veel wegomleggingen. Ook tijd voor koffie is er niet, want de brug over het spoor in Steenwijk ligt er ook uit. Bernadette en JP moeten dus een extra omweg lopen.
Bruno piept even als ze weg gaan, en helemaal als ik even naar de wc ga. Maar later zeg ik steeds: Blijf! Ik ben zo terug. Dan gaat het goed, hij piept niet meer.
Er komt een brullende helicopter over, vast ook van Falcon Leap. Bruno vindt het maar nbiks en bromt er van.
Na het eten laat ik hem even in de tuin, maar voor het slapen gaan mag hij even buiten lopen. Hoewel hij, zoals al aangekondigd, weinig behoefte heeft, snuffelt hij wel.
Hij krijgt voer, en een snackie (een kippenpootje of zo) en dan gaan we slapen. Ze hadden gezegd dat hij wel naar boven kon, maar Boris zou dat niet leuk vinden. Dus besluit ik in de kamer te slapen. Dat duurt niet lang, want mijn realxstoel is geen bed. Dan zeg ik tegen Bruno: Blijf! Ik ben zo terug en ga lekker in mijn bed slapen. Hij heeft geen kik gegeven! En ik kon redelijk rustig slapen, je ligt toch wat in een luistermodus.
Zondag 20 september
Op tijd sta ik weer naast het bed, half acht. Eerst maar eens naar beneden en Bruno in de tuin laten. Hij doet een plasje en ik ga dan douchen en aankleden. Daarna gaan we samen wandelen in de Groene Long. Hij is erg boos op een groene prullenbak .... grommend nadert hij en dan: oh, het leeft niet, dan loopt hij er aan voorbij. Grappig.
We komen twee andere honden tegen, Bruno gedraagt zich keurig en rustig.
Na het ontbijt (van ons allebei) gaan we lekker in de woonkamer zitten, ik op de stoel en Bruno op de bank. Het is gezellig, maar ik bedenk me wel tien keer voordat ik weer een hond wil! Je moet ze uitlaten, je bent veel meer gebonden en kan niet denken: oh, ik ga er eens op uit vandaag. Altijd eerst iets regelen. Voor mij geen hondje meer, en in de toekomst ook geen katten meer.
Aan het begin van de middag komen Bernadette en JP weer terug, moe en blij om Bruno weer te zien. Ze gaan ook direct door, ik heb weer rust en kan ook na de onrustige nacht nog een flinke middagdut doen.
Na een werkelijk heerlijke maaltijd (Lasagne van kip met groenten in kerriesaus van Uitgekookt) werk ik mijn blog bij.
Daarna nog wat televisie kijken (wat is nog niet bekend, eens zien wat er nog op de harde schijf staat).
Dus ik wens jullie tot volgende week!